Thursday, January 9, 2014

Cerita dia | Cerita aku | Cerita kau | Cerita kita

First post of the new year? Biar betol.. Macam tak caya je.. Mana taknya.. Tahun baru, kerja baru, environment baru.. Nak adapt tu amek masa la sikit kan.. New Year’s resolution? Yillek!~ Malas nak pikir, malas nak plan, malas nak apa-apa pun.. Bukan apa.. Tahun tahun tahun tahun tahun lepas punya pun tah ke mana, ni kan pulak nak buat baru.. *kedekut neuron* Oh, oh! Ada satu! Aku nak pastikan all the escapades that I have planned for this year are accomplished. Kakak sanggupla ikat perut.. Hahahahahaha~ Adeh! =___=!

_______________________


Sejak dua menjak tiga menjak ni, asal aku balik kerja je hujan.. Kadang lebat, kadang renyai.. Aku pulak park kereta bawah langit, memang selamba je la redah kan.. Tapi, tiba-tiba kakak kena shy fever la pulak.. Memang aku buat bo layan je.. Tapi kau paham tak bila otak kau kata kau ok tapi sebenarnya badan kau dah tak tahan, it will break soon.. Penat, bai.. Sumpah penat. =___=”

Yang menambahkan sebal di hati bila aku pergi klinik panel, dia tutup awal.. Pergi dekat area Putrajaya, suruh aku datang balik lagi sejam.. Memang idak la jawabnya.. Baik-baik aku demam bodoh je, penyakit lain pulak yang datang karang.. Lagi bagus aku balik rumah tido. *bengang*

_______________________


Sekarang ni, aku tak pasti kenapa aku liat gila nak bangun pagi.. Memang payah sangat sangat sangat.. Set alarm kat tepon pun memang tak jalan langsung dah.. Sampai aku fitnah alarm kat henfon aku protes untuk menjalankan tugas harian dia sebab dia dah naik fed up dengan aku.. Suatu hari, aku dapat seketul jam loceng.. Jam loceng aku ni memang sangat berguna la walaupun selalu-selalu aku tido balik lepas dia berbunyi.. Tapi sekali kau dah bangun, takdela kau tido nyenyak sangat kan? Memang berkesan la.. Tapi suatu hari, jam loceng aku ni merajuk dengan aku.. Terus kawan terlajak, pukul 8.35 baru terjaga.. Kelam kabut kawan.. Ni bukan takat Subuh, dah boleh niat jamak dengan solat Dhuha sekali dah ni.. *ini kenyataan yang berunsur hiperbola, jangan sampai terpesong akidah* Puas jugak la aku pujuk, belai, bagi kasih sayang seguni dua.. Akhirnya, dia dah kembali menjalankan tugas seperti biasa tanpa jemu dan gagal. Memang lebiu lah jam loceng!

Ps: Aku tuduh aku kena pakai jam loceng yang macam Abang belikan aku dulu tu la.. Bunyi senapang.. Silap haribulan, tido tak bangun-bangun aku akibat heart attack.. c(=


_______________________


Kawan aku dah nak kawen.. Cerita pasal kawan kawan kawan kawan kawan aku yang nak kawen, dah kawen, dah bunting, dah beranak memang banyak.. Terlalu banyak. Sampai aku pun dah puas kenyang buncit makan nasik kenduri.. Nak tunggu aku punya turn, hmmmm.. Takyah tunggu la.. Aku nak jadi penutup majlis! Hahahahaha~ *ini serius*


Tapi cerita pasal kawan aku yang sorang ni.. Tak silap aku, haritu baru dia ngadu tak reti nak bukak mulut dekat bapak dia cenggane.. Alih-alih, ada wedding invitation dekat Fesbuk 1hb Februari ni.. Memang pantas dan tuntas, habes semua dicantas! Anyways, best of luck my dear friend! Walaupun aku tak dapat datang kenduri kau, doa aku tetap bersama dengan kau. Selamat lah ya? *hugs*

No comments: